• اکسیژن یک عنصر حیاتی بوده و همه جا چه در زمین و چه در کل جهان هستی یافت می‌شود. مولکول اکسیژن (2 ( O در زمین از نظر ترمو دینامیکی ، ناپایدار است، ولی توسط عمل فتوسنتز باکتریهای بی‌هوازی و در مرحله بعدی توسط عمل فتوسنتز گیاهان زمینی بوجود می‌آید.

    اکسیژن در سال ۱۷۷۱ توسط داروساز سوئدی “Karl Wilhelm Scheele” کشف شد، ولی این کشف خیلی سریع شناخته نشد و با اکتشاف مستقل “Joseph Priestley” بطور گسترده تری شناخته شد و توسط “Antoine Laurent lavoisier” در سال ۱۷۷۴ نام‌گذاری شد.

    اکسیژن به‌عنوان اکسید کننده کاربرد بسیار زیادی داشته ، فقط فلوئور از آن الکترونگاتیوتر است. اکسیژن مایع به‌عنوان اکسید کننده در نیروی حرکتی موشکها استفاده می‌شود. از آنجا که اکسیژن برای دم و بازدم ضروری است، در پزشکی کاربرد دارد. گاهی اوقات کسانی که از کوه نوردی می‌کنند یا در هواپیما پرواز می‌کنند، مخازن اکسیژن همراه دارند (به‌عنوان هوا). همچنین اکسیژن در جوشکاری و ساخت فولاد و همچنین متانول کاربرد دارد.

    اکسیژن به‌عنوان یک ماده آرامش‌بخش ، سابقه استفاده دارد که تا زمان حال نیز ادامه دارد و بارهای اکسیژن در مهمانی‌ها و مجالس امروزی وجود دارد. در قرن ۱۹ اکسیژن معمولا با اکسید نیترات ترکیب می‌شد که اثر تسکین دهنده دارد.

    اکسیژن در فشارهای نسبی بالا می‌تواند سمی باشد. قرارگرفتن طولانی در معرض اکسیژن خالص می‌تواند برای ریه و سیستم عصبی ، سمی باشد. تاثیرات ریوی شامل آماس (ورم ریه) ، کاهش ظرفیت ریه و آسیب به بافتهای ریوی می‌باشد. تاثیرات بر سیستم عصبی شامل کاهش بینایی تشنج و اغما می‌شود.

    همچنین مشتقات خاصی از اکسیژن ، مانند ازون، پروکسید هیدوژن و رادیکالهای هیدروکسیل و سوپراکسیدها بسیار سمی می‌باشند. بدن ، مکانیزمهائی را برای مقابله با این گونه‌ها توسعه داده است. به‌عنوان مثال ، عامل طبیعی glutathione و بیلی‌روبین که حاصل تقسیم طبیعی هموگلوبین است، می‌تواند به‌عنوان یک ضد اکسید عمل کنند. منابع تمرکز یافته اکسیژن باعث احتراق سریع شده و بنابراین در کنار فراورده‌های سوختی ، خطر گسترش سریع آتش سوزی و انفجار وجود دارد.

  • گاز هلیوم به خاطر خواص منحصربفرد گاز نجیب، در طیف وسیعی از کاربردها استفاده می‌شود. گاز هلیوم به عنوان خنک‌کننده فوق‌العاده برای کاربردهای سرمازایی مانند ام.ار.آی(تصویرسازی تشدید مغناطیسی)، طیف‌سنجی تشدید مغناطیسی هسته‌ای(NMR)، شتاب‌دهنده‌های ذرات، برخورد دهنده‌های درونی بزرگ (ال.اچ.سی)، دستگاه تداخل ابررسانا کوانتومی(SQUID)، تشدید پارامغناطیسی اسپین الکترون(ESR)، ذخیره انرژی مغناطیسی با ابررسانایی(SMES)، انتقال برق، حمل صفحات مغناطیسی، سنسورهای ابررسانا، طیف‌سنجی جرمی، آهنرباهای ابررسانا، میدان قوی جداکننده مغناطیسی، آهنرباهای ابررسانا در زمینه تریل برای راکتورهای همجوشی و دیگر تحقیقات سرماشناسی به کار می‌رود.

    هلیوم مواد ابررسانا را در دمای پایین سرد کرده و آهن‌رباهای ابرمغناطیسی را در دمای پایین و نزدیک به صفر مطلق سرد می‌کند، بنابراین مقاومت الکترونیکی ابررسانا به طور ناگهانی تا صفر کاهش می‌یابد. مقاومت الکترونیکی بسیار پایین در ابررساناها آنها را قادر به تولید میدان مغناطیسی قوی‌تر می‌کند. در مورد تجهیزات MRI در بیمارستان، هر چقدر میدان مغناطیسی قوی‌تر باشد، جزئیات بیشتری در اسکن تصویری رادیولوژی ظاهر می‌شود. هلیوم به عنوان ابرخنک‌کننده استفاده می‌شود، زیرا دارای پایین‌ترین نقطه ذوب و نقطه جوش در میان عناصر است، هلیوم در فشار اتمسفر جامد نمی‌شود و از نظر شیمیایی بی‌اثر است. به علاوه، هلیوم در زیر ۲.۲ کلوین ابرسیال است. تا کنون، این ویژگی ابرسیالی در هیچ برنامه صنعتی مورد استفاده قرار نگرفته است. اگر که به دمای کمتر از ۱۷کلوین نیاز باشد، هلیوم به عنوان ابرخنک‌کننده در کاربردهای برودتی قابل جایگزینی نیست.

    گاز هلیوم دومین عنصر سبک بعد از هیدروژن است و چگالی آن کمتر از هواست. بنابراین، هلیوم بعد از جنگ جهانی اول به عنوان گاز بالابر برای بالن، بالون‌های هواشناسی، کشتی‌های هوایی و بالن‌های هوایی استفاده شد.

    لازم به ذكر است گاز هليوم در ناوبري هوايي، جوشكاري، تشخيص نشت، كروماتوگرافي گازي، توليد مواد نيمه هادي، اسپري پوشش هاي فلزي، تولید فیبر نوری رسانه، انتقال گرما در راکتورهای هسته‌ای، لیزر و نورپردازی،تلسکوپ و هارد درایوها كاربرد دارد.

مشخصات فنی گازها

افتخارات شرکت

ایزو17025

شرکت سپهر گاز کاویان

دارنده گواهینامه IS017025 از مرکز تائید صلاحیت ایران

گواهینامه آزمایشگاه آزمون و آزمایشگاه کالیبراسیون از اداره استاندارددارنده گواهینامه آزمایشگاه آزمون و گواهینامه آزمایشگاه کالیبراسیون از اداره استاندارد

خبرنامه ایمیلی

طراحی و پشتیبانی در فناوری اطلاعات جوان رایان